Pierwszym herbem jaki św. Stanisław Papczyński, dla nowego zakonu był wizerunek gołębia z gałązką oliwną w dziobie - symbol nadziei i wiary, że Bóg wyprowadzi nowo powstały zakon z wszystkich trudności, jak wyprowadził Noego z potopu.
Marianie są pierwszym męskim zakonem kleryckim, który został założony na ziemiach polskich. Za datę początku istnienia marianów, założonych przez św. ojca Stanisława Papczyńskiego, przyjmuje się 11.12.1670 r., dzień złożenia przez niego tzw. "Oblatio" będącego deklaracją stworzenia nowej wspólnoty zakonnej.
Marianie oddychają oboma płucami i posiadają także gałąź wschodnią i od kilkudziesięciu lat posługują katolikom obrządku bizantyńsko-słowiańskiego w różnych częściach świata.
Białe habity były do 1909 r. w użyciu marianów. Nasz strój składał się z białej tuniki szytej na wzór sutanny, białego pasa z decymką oraz peleryny i symbolizował czystość Maryi Niepokalanie Poczętej.
Św. O. Stanisław był bardzo wyczulony na krzywdy społeczne, a w swoich pismach i naukach piętnował wady ówczesnej Rzeczpospolitej, przedstawiał program jej naprawy oraz brał w obronę pokrzywdzonych.
W Mariampolu na Litwie znajduje się grób Odnowiciela marianów. Tamtejszy kościół to sanktuarium bł. Jerzego, a w klasztorze ufundowanym w 1758 r. deportowano w XIX w. wszystkich zakonników ze skasowanych mariańskich klasztorów w Rzeczpospolitej.